Anna de Vries

Anna de Vries wist mensen het gevoel te geven dat ze thuis waren. Meestal stond er iets in de oven, lag er een boek open naast haar stoel en was er tijd voor nog een kop thee. Ze luisterde aandachtig, lachte gemakkelijk en onthield de kleine dingen die belangrijk waren voor de mensen van wie ze hield.

Als moeder van Sarah en James en oma van Oliver vulde Anna het gezinsleven met kleine tradities die dierbare herinneringen werden. De lunch op zondag liep vaak tot ver in de middag door. Bij verjaardagen hoorde een zelfgebakken taart, hoe ambitieus de wens ook was. Een wandeling was zelden zomaar een wandeling: er was altijd een bloem om te bewonderen, een buur om te begroeten of een verhaal dat haar net weer te binnen schoot.

Anna hield van haar tuin, vooral vroeg in de ochtend, wanneer ze met haar thee naar buiten kon lopen om te zien wat er 's nachts was veranderd. Ze deelde stekjes net zo graag als recepten, en bij veel vrienden groeit nog steeds iets dat in haar tuin begon. Boeken waren een andere levenslange liefde. Het liefst gaf ze een favoriet boek door, met een opgevouwen briefje erin waarop stond waarom ze dacht dat jij het ook mooi zou vinden.

Haar vriendelijkheid was praktisch en bescheiden: een maaltijd voor de deur, een aangeboden lift voordat iemand erom hoefde te vragen, een telefoontje op een moeilijke dag. Ze hoefde niet in het middelpunt te staan om een ruimte warmer te maken.

Anna wordt enorm gemist door haar familie, vrienden en buren. We herinneren haar in de vertrouwde dingen die zij bijzonder maakte en in de zorg die we elkaar geven. Deze pagina is een plek om die herinneringen te verzamelen, haar verhalen te delen en samen aan haar te blijven denken.